Adam en Eva

Degenen die soldaten van de tempel zijn, zijn van God.

Adam en Eva

Adam en Eva is voor de meeste mensen op de hele wereld wel een bekend verhaal. Het gaat over de schepping, oorsprong van de mens en waarom we op aarde zijn.
Er zijn mensen die het verhaal als beeldspraak zien, anderen nemen het voor waar aan dat het zo is gegaan.
Hoe je het ook bekijkt: er zijn fascinerende feiten over dit mooie Bijbelse verhaal.
Als eerste is het opvallend dat er ook in andere culturen en religies soortgelijke scheppingsverhaal hebben.

Khnemu is de Egyptische god van vruchtbaarheid en Prometheus de Griekse god (ook de god van vuur), maakte mensen van klei.
In het eerste verhaal van de Babylonische scheppingsverhaal Enuma Elish, is het dat Gilgamesj de mens uit stof maakt. De goden maken een mannelijke metgezel voor Gilgamesj. Omdat hij de verleiding van een slang niet kan weerstaan, verliest hij zijn onsterfelijkheid. Waarna een vrouw het leven van de mannen verstoort.

Nu was Eva niet de eerste vrouw op aarde. Die eer heeft Lilith. Lilith luisterde niet naar Adam en werd daarom uit het Hof van Eden verbannen. Daarna neemt haar leven een drastische wending: ze wordt demon.
Met Liltith uit het hof, is er plaats voor Eva. Eva wordt gemaakt uit de rib van Adam. Maar is dat wel waar? Het is wel zo uit het Hebreeuws vertaald. Het Hebreeuwse woord is < tsela > wat dus is vertaald als rib. Maar Tsela vertaald is de zijkant van het lichaam. Anders geformuleerd: ledematen lateraal van de verticale as van een rechtopstaand menselijk lichaam. Eva kan dus net zo goed gemaakt zijn van andere beenderen van de zijstreek van Adam.
Dan zijn er nog theologen die zeggen dat Eva komt uit Adams bacelum = penisbot. Veruit de meeste zoogdieren hebben een penisbot, de mens niet. Omdat Eva daarvan gemaakt is. Met als gevolg de kinderen van Adam en Eva en alle kleinkinderen/iedereen daarna: hebben geen penisbot. Vele Christenen geloven ook dat Adam en Eva geen navels hadden. Ook al wordt dit op schilderijen/ tekeningen veel afgebeeld. Maar kunstenaars hielden daar geen rekening mee.

Satan bestond in de tijd van Adam en Eva nog niet. De slang wordt later als de duivel geïnterpreteerd.

In de Islam beviel Allah de engelen Adam te aanbidden. Omdat Allah Adam had gemaakt. Maar Iblis – bekend als satan – deed dit pertinent niet. Dus in de koran is de slang de duivel.

Zo ook nog de appel. De bijbel benoemt de appel helemaal niet over als de verboden vrucht. Het Hebreeuwse woord is < peri >. Dat kan je verschillend vertalen: dat kan ook druif zijn, vijg of tarwe. Hiëronimus van Stridon, de maker van de Vulgaat, vertaalde het Latijnse woord < malus > naar appel. Maar Malus kan ook naar < kwaad > vertaald worden. Hij gebruikte appel om de vrucht van de Boom Van Kennis te beschrijven.

Nog een vertaalprobleem is in Genesis over Eva: Genesis 3:16 : “ik zal uw pijnen tijdens het baren zwaar maken; met pijnlijke arbeid zult u kinderen baren”. Overal in de Bijbel wordt het Hebreeuwse woord < etzev > vertaald naar arbeid, zwoegen, werken. Maar bij de bevalling wordt het vertaald naar: verdriet, pijn of angst.

En waar was dan dat Hof van Eden? Dat weten we nog steeds niet precies. We hebben wel deze gegevens uit de Bijbel: in Genesis 2:10 staat: “Er stroomde een rivier uit Eden om de tuin te besproeien, en daar splitste hij zich en werden vier rivieren”. Ook weer vertalingsafhankelijk. Wat benoemd word is: Pison, Gihon, Hiddekel (= de Tigris) en Phirat (= de Eufraat). Waaruit we kunnen halen dat het Hof van Eden in Mesopotamië ligt. Het huidige Irak en Koeweit, of in het huidige Turkije of Armenië. Maar precies weten we het nog niet.