3 november is de naamdag van Sint Hubertus.
In 655 wordt Hubertus geboren in een adellijke familie in Toulouse, in het zuiden van Frankrijk. In zijn jeugd gaat hij naar het Austrasische hof in Metz. Waar hij van hofmeier Pepijn van Herstal een hoge functie. Na tegenslag trok hij zich terug in de Ardennen, waar hij graag op jacht gaat.
Op goede vrijdag in 683 ging Hubertus, tegen de fatsoensnormen van toen in, toch op deze dag jagen met zijn roedel honden. Ze zaten achter een groot wit hert aan. Hubertus legt aan om te schieten, het hert draait zich dan naar Hubertus toe om en er verschijnt een schitterend kruis tussen de grote geweien van het hert. Er klonk een stem die zei dat hij naar Lambertus van Maastricht moest gaan.
Hubertus werd stilgezet — letterlijk en innerlijk.
De stem riep hen op om zijn leven te veranderen en Christus te volgen. Hij liet zijn luxueuze bestaan achter, schonk zijn al bezit weg en wijdde zijn leven aan God.
Lambertus was de Bisschop van Maastricht en werd de leermeester van Hubertus. Wanneer Hubertus in die leerperiode op pelgrimsreis naar Rome gaat, wordt de Bisschop Lambertus vermoord.
Weer bij thuiskomst volgt Hubertus zijn leermeester Lambertus op. Zo werd hij Bisschop van Maastricht en Luik.
In zijn tijd als Bisschop genas hij een man van hondsdolheid. Iets waar je in die tijd aan doodging.
In de eeuwen daarna groeide hij uit tot de patroon van jagers, dieren en de natuur. Ook wordt op zijn naamdag – vandaag 3 november – zijn brood: het Hubertusbrood of Hubkesbrood gezegend. Waar anijs is in verwerkt.
In zijn regio Luik zijn wel honderden kerken, kapellen, kloosters, scholen, verenigingen en andere instellingen zijn naar hem genoemd. Ook veel topografische namen en straatnamen verwijzen naar Sint-Hubertus.
Een andere nalatenschap is dat zijn naam verder leeft in zijn de Sint Hubertushond, zijn jachthonden. Van het ras Bloedhond– Chien de Saint Hubert.
En zoals het een zelf-gerespecteerde heilige betaamd: heeft hij uiteraard zijn eigen bier.
Zijn symbool werd het hert met het kruis in het gewei: een beeld van Christus die ons opzoekt, ook als wij de verkeerde kant op jagen.
