Dispositio is Latijns en betekent in de kern iets als ordening, indeling, schikking of opbouw. In Dispositio-cards leggen we uit hoe de sectio’s (gedeeltes/hoofdstuk) zijn opgebouwd. Hier over de Groot Meesters.
GM Groot Meester
Aan de buitenkant was een Grootmeester niet eenvoudig te herkennen aan een speciaal kledingstuk, teken of ander vast rangkenmerk. Hij droeg, net als andere ridderbroeders, de kleding van de Orde. Zijn positie bleek vooral uit zijn functie, zijn plaats binnen de hiërarchie en uit officiële handelingen. De Grootmeester stond bovenaan de Orde, maar was geen vorst. Hij droeg geen kroon en had geen koninklijke of andere tekenen van macht. Zijn gezag kwam voort uit zijn ambt binnen de Orde, niet uit uiterlijk vertoon.
Wel had het ambt een belangrijk officieel teken: het zegel van de Grootmeester. Dat werd gebruikt bij documenten en besluiten en bevestigde het gezag waarmee namens de Orde werd gehandeld. Zijn positie werd soms ook zichtbaar door de mensen om hem heen. Zo wordt in de bronnen beschreven dat wanneer een Grootmeester gewond raakte, zijn vaandeldrager en leden van zijn gevolg met hem meegingen. Niet een kroon of gouden mantel maakte hem herkenbaar, maar zijn plaats binnen de Orde en de manier waarop anderen zich rond hem bewogen.
👈🏻 Zegel van de Grootmeester / meester van de Tempelorde
Hugo de Payns
We beginnen met Hugo de Payns. Hugo neemt binnen de geschiedenis van de Orde een bijzondere plaats in.
Hij behoorde zowel tot de oprichters van de Tempeliers en werd tevens hun eerste Grootmeester. Bij hem komen oorsprong en leiderschap dus samen: oprichter van de Orde én de eerste die haar als Grootmeester leidde.
Lijst Groot Meesters
Veruit de meest bekende lijsten van Groot Meesters tellen 23 Groot Meesters. Gezien wij proberen om zoveel mogelijk bij de waarheid te zitten, hanteren we een andere lijst. Uit academisch onderzoek en studies door verschillende grote namen op het gebied van Tempeliersonderzoek uit de middeleeuwen (waaronder door Professor Malcolm Barber uit Engeland), blijkt de lijst met 23 Groot Meesters niet te kloppen. Lees er hier meer over.
Niet iedere Groot Meester en zijn overgang zijn even duidelijk gedocumenteerd en bij sommige staat zelf ter discussie of ze wel Groot Meester zijn geweest of niet. Om niet verstrengeld te raken in allerlei details en voor eenduidigheid hanteren we de lijst uit The New Knighthood: A History of the Order of the Temple. Een uitgave van Cambridge University Press, geschreven door professor Malcolm Barber. Die hij heeft opgesteld uit onderzoek uit primaire bronnen.
Professor Malcolm Barber (✷1943) behaalde in 1968 zijn doctoraat aan de Universiteit van Nottingham. Wordt wereldwijd erkend als een vooraanstaand expert op het gebied van de Tempeliers. Was van 1966 tot aan zijn pensionering in 2004 als docent verbonden aan de Universiteit van Reading. Waar hij nu nog als emeritus aan verbonden is.
Dit zijn zijn 22 Grootmeesters, in volgorde:
De naam die in deze lijst missen, maar wel in de meeste lijsten op internet vinden is: Richard de Bures als 17de Groot Meester van 1244 – 1247.
Dit komt omdat zijn positie als Groot Meester als officiële status onzeker is. Na de slag bij La Forbie in 1244 was het lot van Grootmeester Armand de Périgord onduidelijk: mogelijk was hij gesneuveld, mogelijk gevangen genomen. Richard de Bures nam in die onzekere periode tijdelijk de leiding waar. Het is echter niet zeker dat hij officieel tot Grootmeester is gekozen.
Ontdek wie deze bijzondere mannen waren en welke plaats zij binnen de Orde innamen. Wij wensen u een boeiende ontdekkingstocht door de geschiedenis van de Grootmeesters.